Resultaten en uitgangspunten van de Initiatiefgroep

 

Wat heeft Initiatiefgroep bereikt

1.  Het oorspronkelijke plan voor 500 woningen en uitsluitend hoogbouw (NS-Vastgoed plan Trainspotting, 1998) teruggedraaid naar maximaal 220 woningen (in 2001, overwegend laagbouw). Nu helaas weer opgehoogd naar het nu discutabele aantal van 300.

2. Ecologie en groen nadrukkelijk op de ontwerpkaart gezet. Twee onderzoeken op dit gebied laten initiëren en uitvoeren. Het hierin gespecialiseerde Bureau De Groene Ruimte als vaste ontwerpbegeleider laten betrekken. Glooiende oevers en waterpartijen in het plan laten toevoegen.

3. De Duitse Stedenbouwkundige Joachim Eble laten betrekken bij het stedenbouwkundig ontwerp, waardoor er veel meer aandacht is gekomen voor het groen en voor de relatie met de directe omgeving.

4. Een mega-parkeergarage (1500 auto's) voor binnenstadsbezoekers van het terrein geweerd. In 2005 wilde de wethouder zelfs helemaal geen bezoekersgarage meer op het Haagwegterrein. De gemeenteraad heeft dit element tegen het pleidooi van de Initiatiefgroep in weer teruggeplaatst op de agenda, maar de capaciteit van zo'n eventuele garage zal veel kleiner zijn dan in het oorspronkelijke plan.

5. Actie ondernomen tegen illegale bomenkap (inclusief kort geding) en tegen onredelijk zware grondverplaat-singen bij de bodemsaneringen op het Haagwegterrein in 2005. Bereikt dat een deel van de bomen en van het natuurgebied in het zuidoosten gespaard bleef.

6.. Het spoortunneltje is van de baan. We hebben drie collectieve bezwaren ingediend tegen het Voorontwerp Bestemmingsplan van 2005. Deze zijn door ruim 400 omwonenden ondertekend. Eén bezwaar (tegen het spoortunneltje) is dus gehonoreerd. Het tweede bezwaar (tegen de flatblokken) in het deelplan Oase lijkt momenteel onderwerp van discussie. Op het derde bezwaar (tegen de bebouwingsdichtheid in het deelplan BonBon) is nog niet gereageerd.

 

Hoe kwamen onze uitgangspunten voor de inrichting tot stand?

In 1997 presenteerde NS Vastgoed (tegenwoordig NS Poort) de studie Trainspotting voor het Haagwegterrein, dat toen nog vrijwel geheel in haar bezit was. NS Vastgoed ambieerde met deze studie de bouw van 500 woningen op het terrein. Van noord naar zuid waren er, haaks op het spoor, hoge appartementenblokken geprojecteerd. In dezelfde periode bleek dat de gemeente (via de regels van het zogeheten Stad&Milieuproject van VROM) een open planproces wilde volgen voor de ontwikkeling van het terrein.

 

De Initiatiefgroep van omwonenden formeerde zich. Na een oriëntatie in afzonderlijke werkgroepjes kwam de groep in 1998 met een gemeenschappelijk alternatief voorstel: lintbebouwing met ruime eengezinswoningen langs de oostzijde van het spoor, voorzien van diepe achtertuinen. In deze visie zouden er maximaal 140 woningen mogelijk zijn. Een handvol omwonenden maakte individueel gebruik van het open planproces door een eigen plan in te dienen. De plannen varieerden van heel intensieve tot heel schaarse en bijzonder creatieve bebouwing, maar zijn helaas nooit verder gekomen dan op het papier van een door de gemeente gepubliceerd schetsboekje.

 

In 2000 lanceerde NS Vastgoed de studie Trainspotting 2. Dit plan bevatte nog altijd hoofdzakelijk hoogbouw, maar nu met 350 woningen in plaats van 500. In een turbulente bijeenkomst voor omwonenden, georganiseerd door de gemeente, werd ook dit plan door omwonenden radicaal afgewezen met als hoofdargument dat er van de rust en de bijzondere ecologie op het terrein niets over zou blijven. De Initiatiefgroep presenteerde enkele maanden daarna een eigen integrale visie op de ontwikkeling van het terrein. De basis hiervoor lag in de bijzondere natuurwaarden en de beperkte ontsluitingsmogelijkheden door de ligging aan het spoor. De Initiatiefgroep stelde het maximale aantal te bouwen woningen op 160. Om dit doel te bereiken, heeft de Initiatiefgroep in de periode daarop intensief gelobbyd bij de gemeenteraad, de betrokken ambtenaren en de wethouder Ruimtelijke Ordening. Het resultaat was een lijstje uitgangspunten voor de ontwikkeling dat in 2001 door de gemeenteraad werd vastgesteld. De Initiatiefgroep kon zich vinden in deze uitgangspunten van 2001, met uitzondering van de parkeerdoelstelling. Een bijeenkomst met omwonenden wees uit dat de achterban er in zeer grote meerderheid hetzelfde over dacht.

 

Tussen 2001 en 2005 is er achter de schermen veel gebeurd. De gemeente, NS Vastgoed en de project-ontwikkelaars begonnen aan een zogenoemde ‘haalbaarheidsfase’, waarin de uitgangspunten verder werden uitgewerkt in een stedenbouwkundig plan. Bij deze uitwerkingen was de Initiatiefgroep steeds betrokken. Aan de hand van uiteindelijk acht verschillende ‘werkboeken’ met ontwerpvarianten becijferden de grondeigenaar en de projectontwikkelaars hoeveel woningen in de verschillende marktsegmenten zij moesten bouwen om aan hun winstdoelstellingen te voldoen. Zij gingen hierover in onderhandeling met de wethouder, een proces dat anderhalf jaar duurde. De uitkomst van het onderhandelingsproces was een aangepast lijstje uitgangspunten, een voorkeursontwerpvariant (neergelegd in het Voorontwerp Bestemmingsplan en bijbehorend Beeldkwaliteitsplan), en een concept exploitatie-overeenkomst (waarin o.a. is vastgelegd welk bedrag de ontwikkelaars moeten afdragen aan de gemeente). Het Voorontwerp Bestemmingsplan werd openbaar gemaakt er ter inspraak gelegd in november 2005. De Initiatiefgroep wijst erop dat de uitgangspunten van 2005 niet zijn vastgesteld door de gemeenteraad ( zie tabel met oude en nieuwe uitgangspunten). De raad heeft zich alleen uitgesproken over het tunneltje (dat komt er niet) en - geëist dat het Stadsparkeerplan op het terrein wordt voortgezet. Dit laatste helaas tegen de argumenten van de Initiatiefgroep in.

 

Inmiddels is er veel tijd verstreken en zijn er nog volop discussies gaande over de verschillende deelgebieden in het plan, maar de inspraak op het Voorontwerp Bestemmingsplan is nog niet beantwoord.